Nöbetçi Eczaneler
Kızım Koreli bir adamla evlendikten sonra onu ziyaret etmek için Güney Kore’ye gittim — ardından damadımın babasıyla Korece konuşmasına kulak misafiri oldum ve söylediği her kelimeyi anladığımı bilmiyordu.
Kızım Nehir, birkaç yıl önce iş için Güney Kore’ye taşınmıştı. Orada Ji-ho adında Koreli bir adama âşık oldu ve çok geçmeden evlendiler.
Ji-ho benimle her zaman İngilizce konuşurdu. Onunla ilk tanıştığımda çok iyi biri olduğunu düşünmüştüm. Nehir’e karşı nazik, ilgili ve şefkatliydi. Kızım adına mutluydum.
Evliliklerinden birkaç yıl sonra Nehir’i ziyaret etmeye karar verdim. Onu çok özlemiştim.
Nehir ve Ji-ho beni karşılamak için geldiklerinde tarifsiz bir mutluluk yaşadım.
Nehir beni misafir odasına yerleştirdi ve ertesi gün Ji-ho’nun anne ve babasını davet ettiğini, hep birlikte güzel bir akşam geçireceğimizi söyledi.
Ji-ho’nun anne ve babasıyla yalnızca düğünde tanışmıştım ve ikisi de oldukça hoş insanlar gibi görünmüştü.
Ertesi akşam Nehir işte gecikmişti ama Ji-ho’nun ailesi çoktan gelmişti.
Ben de yemek öncesinde onlara ikram hazırlamak için aceleyle mutfağa girdim.
Ji-ho’nun annesi banyoya giderken Ji-ho, babası Sung-ho ile masada kaldı.
Ben de hazırladığım ikramları mutfaktan çıkarıp doğrudan masaya götürüyordum.
Tam o sırada Sung-ho Korece konuşmaya geçti, yüzü kıpkırmızı oldu ve oğluna giderek daha sert bir ses tonuyla konuşmaya başladı.
Belli ki Korece bilmediğimi düşünüyorlardı ve bu yüzden son derece rahat konuşuyorlardı.
Ama bilmedikleri bir şey vardı: Nehir evlendikten sonra Korece öğrenmeye başlamıştım. Bunu henüz kimseye söylememiştim. Sessizce, kendi başıma çalışıyordum.
Ve sonra, Sung-ho’nun oğluna söylediklerini duyduğum anda kapının önünde adeta donup kaldım.
Sung-ho (Korece):
“Tanrım, bunu Nehir’den daha ne kadar saklayacaksın? Sen onu hak etmiyorsun. Ailemizin adını lekeliyorsun.”
Ji-ho:
“Sen karışma. Onunla neden evlendiğimi biliyorsun. Tam olarak
