Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
Foto Galeri

Eşikteki Ayak Sesleri, Kiler Anahtarının Sırrı ve Soğumuş Çayın Bedeli

5ae17544 92a7 4f6b 8a9b 0a3e653f8aae
Kayınvalidem avucundaki anahtarı masaya bıraktı.
“Ben de yirmi yıl önce aynı cümleyi kurdum,” dedi. “O günden beri kızım bu eve bir kere bile gelmedi.”
İkinci bölüm
Karşı evde o gece ışığı yakan kayınvalidemmiş. Kapıdaki konuşmayı duymuş. Kilerde sakladığı mektubu çıkarıp oğluna verdi. Mektubu kızı, köyden ayrıldığı gün yazmış. Yıllar önce Rıza onu da benzer sözlerle korkutmuş. Annesine anlattığında annesi Rıza’ya inanmış.
Kocam mektubu iki kere okudu. Sonra başını kaldırıp bana sordu.
“Gece ne oldu? Baştan anlatır mısın?”
“Anlatırım,” dedim. “Ama içeride. Bir kere de nerede, kime konuşacağıma ben karar vereyim.”
Birkaç hafta sonra kayınvalidemin kızı köye geldi. Annesi yıllar sonra ilk kez onu dinlemek için çağırmıştı. Çayı koyup avludan çıkacakken kız bana seslendi.
“Sen de otur,” dedi. “Ben anlatırken yanımda kalır mısın?”Çayımı alıp yanına oturdum. Kayınvalidemin kızı, annesine bakarak konuşmaya başladı.
“On yedi yaşındaydım anne. Sen komşudayken Rıza kilerin kapısını kapattı. Yolumu kesti, istemediğim hâlde bana yaklaştı. Çıkmak istediğimi söyleyince de ‘Annem bana inanır,’ dedi. O akşam sana anlattığımda, ‘Abinle bir daha yalnız kalma, konu da burada kapansın,’ dedin. Ertesi sabah bana kızgınsın sandım. Kahvaltını hazırlayıp kapının önüne bıraktım. Hatırlıyor musun?”
Kayınvalidem başını eğdi.
“Hatırlıyorum. Çayın soğumuştu, ben de sana bir bardak taze çay getirmedim. Yıllarca o tepsiyi düşündüm kızım. Sana inanmıştım. Oğlumla yüzleşmekten korktum, susturdum seni. Özür dilerim.”
Kızı bir süre cevap vermedi. Sonra çay bardağını tabağına bıraktı.
“Rıza burada olduğu sürece bu eve gelmem. Beni görmek istersen sen gel. Adresimi bu sefer vereceğim.”
Pazar sabahı kayınvalidem, kızının sevdiği cevizli çörekten yaptı. Otobüse binerken adresin yazılı olduğu kâğıdı bana gösterdi.
“Biliyorsun, ben o mahalleyi hiç bilmem,” dedi.
“Numarası da kâğıtta yazıyor. İnince ara.”
Kayınvalidem telefonunu çıkardı. Otobüs daha köyden çıkmadan kızını aradı.
“Çayı ben gelince koy kızım,” dedi. “Bu sefer sıcak sıcak içeriz.”

DİĞER GALERİLER

TÜMÜ

Diğer Galeriler

Foto Galeri Ana Sayfa