Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
Foto Galeri

Mezuniyet Sabahı Kilitli Kapının Arkasındaki Sır: Siyah Çantadaki Unutulmayan Belgeler

eee 3

“Baba, o kapıyı açmazsan çığlık atacağım.”

Babamın yüzü bir anda değişti.

“Bağırma. Annen duyacak.”

Tam o anda yatağın üzerindeki siyah çantadan metalik bir ses geldi. Gözlerim çantaya kaydı. Babam da baktığımı fark edince derin bir nefes aldı.

“Beren, sana zarar verecek hiçbir şey yapmam. Ama bugün söylemezsem bir daha fırsat bulamayabilirim.”

“Elindeki anahtarı bırak. Önce kapıyı aç.”

Bir an tereddüt etti. Sonra anahtarı kilitte çevirdi, kapıyı araladı ve geri çekildi.

“İstersen gidebilirsin,” dedi. “Yalnız gidersen yarın bu evde bulamayacağın birinin neden kaybolduğunu asla anlayamayacaksın.”

Bu sözler beni kapının önünde durdurdu.

“Kim kaybolacak?”

Babam cevap vermek yerine çantanın fermuarını açtı. İçinden sararmış bir bebek bilekliği, üzerinde benim adımın yazılı olduğu bir dosya ve eski bir kaset çıkardı.

“Bunlar ne?”

“On sekiz yıl önce sana verdiğim bir sözün kanıtları.”

Dosyayı açtığında ilk sayfada bir hastane kaydı gördüm. Doğum tarihim doğruydu. Ama anne adı kısmında Sevim değil, başka bir isim yazıyordu: Necla Yalçın.

“Bu bir hata,” dedim.

“Hayır.”

“Annemin adı neden burada yok?”

Babamın gözleri doldu.

“Çünkü seni doğuran kadın Sevim değildi.”

Dünya sanki yerinden oynadı. Parmaklarım dosyanın kenarında titriyordu.

“Demek evlatlığım?”

“Bundan çok daha karmaşık.”

Babam, on sekiz yıl önce Ankara’da bir özel hastanede teknik servis sorumlusu olarak çalıştığını anlattı. O gece hastanede yangın alarmı verilmiş, yenidoğan servisinde büyük bir kargaşa yaşanmıştı. Aynı saatlerde iki kız bebek dünyaya gelmişti. Biri bendim. Diğeriyse annem Sevim’in bebeğiydi.

“Annenin bebeği doğumdan kısa süre sonra hayatını kaybetti,” dedi babam, sesi kırılarak. “Ama o sırada Sevim ağır bir ameliyattan çıkmıştı. Doktorlar ona gerçeği nasıl söyleyeceklerini bilemiyordu.”

“Sonra?”

“O gece senin annen Necla hastaneden kaçmak zorunda kaldı.”

“Neden?”

Babam duvardaki saate baktı. Saat dokuzu on geçiyordu.

“Çünkü seni ondan almaya çalışan insanlar vardı.”

Tam o sırada telefonuna bir mesaj geldi. Ekranı görünce rengi soldu. Bana göstermemeye çalıştı ama tek satırı okumuştum: devamını okumak için diğer sayfaya geçiniz…

DİĞER GALERİLER

TÜMÜ

Diğer Galeriler

Foto Galeri Ana Sayfa